دست از اغراق بردارید: چگونه گرمکن مادون قرمز مناسبی برای حمام خود انتخاب کنیم؟
این یک اشتباه رایج است که همیشه مشاهده میکنم: مردم فکر میکنند که در مورد گرمکنهای حمام، هرچه توان بیشتری وجود داشته باشد، بهتر است. آنها بالاترین توان ممکن را انتخاب میکنند و فکر میکنند که این کافی است.
اما در واقع این روش، راهی برای هدر دادن پول و خراب شدن تجهیزات است.
راز موفقیت در انتخاب گرمکن، مربوط به تطبیق توان گرمایشی با اندازه واقعی اتاق و میزان بخار موجود در آن است.
پیدا کردن توان مناسب
باید به مساحت اتاق و ارتفاع سقف آن توجه کنید. اگر فقط یک فضای کوچک را گرم میکنید (کمتر از ۴ متر مربع)، یک لامپ با توان ۴۰۰ تا ۶۰۰ وات کافی است. این لامپ میتواند فضا را گرم نگه دارد، بدون اینکه آن را به یک سونا تبدیل کند.
اما اگر حمام بزرگی دارید (حدود ۸ تا ۱۲ متر مربع)، بهتر است از لامپهایی با توان ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ وات استفاده کنید.
نکته مهم این است که گرمکنهای مادون قرمز، هوا را گرم نمیکنند؛ بلکه مستقیماً پوست و سطوح اطراف را گرم میکنند. به همین دلیل، در حمامهای مرطوب، این گرمکنها بسیار مناسب هستند.
اما مراقب باشید؛ اگر یک لامپ ۱۲۰۰ واتی را در یک فضای کوچک قرار دهید، فضا در عرض چند ثانیه بیش از حد گرم خواهد شد. ترموستات نیز هر چند لحظه یکبار در حالت روشن/خاموش شدن خواهد بود؛ این روند مداوم باعث خراب شدن لامپ میشود.
جزئیات مهم: آب و سیمها
از آنجایی که درباره حمام صحبت میکنیم، آب دشمن اصلی است. بنابراین نیاز به لامپهایی با مدار حفاظتی مناسب داریم. نمیتوان از راهحلهای ساده استفاده کرد.
ما از لامپهایی با غلاف کوارتزی استفاده میکنیم؛ زیرا آنها میتوانند در برابر شوکهای حرارتی مقاومت کنند. یعنی اگر قطرهای آب سرد به لامپ گرم برخورد کند، لامپ خراب نخواهد شد.
نکته دیگر در مورد سیمها این است که باید برای این لامپها، مدار جداگانهای در نظر گرفته شود. گرمکنهای با توان بالا، جریان الکتریکی زیادی مصرف میکنند؛ اگر سیمها ضعیف باشند، ولتاژ کاهش خواهد یافت و گرمای تولید شده نیز نامنظم خواهد بود. این موضوع در زمان خروج از دوش، بسیار ناخوشایند است.
گرمای یکنواخت در مقابل نقاط گرم
البته، لامپهایی با توان بالاتر، سریعتر گرم میشوند. اما مشکل اینجاست که اغلب نقاط گرمی در اطراف لامپ ایجاد میشود؛ یعنی نقاطی که بسیار گرم هستند، اما نقاط دیگر خنک هستند.
برای رفع این مشکل، باید توان گرمایشی را تقسیم کنید؛ به جای یک لامپ ۱۵۰۰ واتی، از دو لامپ ۷۵۰ واتی استفاده کنید. این روش باعث میشود گرمای تولید شده به طور یکنواخت پخش شود و فشار کمتری بر سیستم الکتریکی وارد شود.